Stephen Hawking

Stephen Hawking – niezwykły umysł, który ciągle inspiruje

Stephen William Hawking, jeden z najwybitniejszych umysłów ubiegłego i obecnego stulecia, astrofizyk, kosmolog, fizyk teoretyczny. Jego wkład w naukę jest nieoceniony, a jego książki są skarbnicą bezcennej wiedzy. Swoje zainteresowania skupiał głównie wokół zagadnień dotyczących grawitacji kwantowej i czarnych dziur.

Stephen Hawking – początki kariery naukowej i choroba

Stephen Hawking urodził się w rodzinie lekarzy. Jego ojciec, doktor Frank Hawking, mając nadzieję, że syn pójdzie w jego ślady, życzył sobie, żeby jego syn zajął się medycyną. Mimo to jego prawdziwą miłością stała się matematyka, którą pokochał, będąc jeszcze chłopcem. Stephen, nie chcąc zawieść ojca i postąpić wbrew jego woli, zaczął studiować nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Oksfordzkim, specjalizując się w dziedzinie, która już na całe życie stała się jego pasją – fizyce. Licencjat otrzymał w 1962 r. Pracę podyplomową rozpoczął w Trinity Hall w Cambridge i to tam w marcu 1966 roku uzyskał stopień doktora z matematyki stosowanej i fizyki teoretycznej specjalizując się w ogólnej teorii względności i kosmologii.

W tym okresie pojawiły się też objawy stwardnienia zanikowego bocznego, na które cierpiał do końca swojego życia. Nie przeszkodziło mu ono w pełnej sukcesów karierze naukowej. Jak sam powiedział:

Irytowanie się na moją niesprawność byłoby stratą czasu. Ludzie nie mają czasu dla kogoś, kto się zawsze złości lub narzeka. Trzeba iść ze swym życiem do przodu i myślę, że udawało mi się to nieźle.

Stephen Hawking – przełomowe książki i popularność

Hawking odniósł sukces dzięki pracom popularnonaukowym, w których omówił swoje teorie i kosmologię. Jego książka “Krótka historia czasu” z 1988 r. utrzymywała się na liście bestsellerów Sunday Times przez rekordowe 237 tygodni. W 1993 r. współredagował z Garym Gibbonsem książkę o grawitacji kwantowej i opublikował zbiór własnych artykułów na temat czarnych dziur i Wielkiego Wybuchu. W 1994 r. w Newton Institute w Cambridge Hawking i Penrose wygłosili serię sześciu wykładów, które zostały opublikowane pt. “The Nature of Space and Time” w 1996 r.

Hawking kontynuował pisanie dla szerokiego grona odbiorców, wydając “Wszechświat w skorupce orzecha” w 2001 r. i “Jeszcze krótszą historię czasu” w 2005 r. – napisaną z Leonardem Mlodinowem, aby zaktualizować swoje wcześniejsze prace w celu udostępnienia ich szerszej publiczności. Z Mlodinowem napisał również “Wielki Projekt”. Książka została wydana w 2010 r. Jest także współautorem trzech powieści fantastycznonaukowych dla dzieci, które napisał wspólnie ze swoją córką, Lucy Hawking.

Stephen Hawking był wielokrotnie nagradzany i upamiętniany (https://www.taniaksiazka.pl/autor/stephen-hawking). Został odznaczony m.in. prestiżowym Order of the Companions of Honour i Orderem Imperium Brytyjskiego. Podobno odmówił uzyskania tytułu szlacheckiego pod koniec lat 90. Był to akt sprzeciwu wobec polityki finansowania nauki w Wielkiej Brytanii.

Stephen Hawking w 2002 r. zajął 25 miejsce w ankiecie BBC na 100 największych Brytyjczyków. Jego dziedzictwo jest bezcenne i stanowi inspirację dla wielu naukowców z całego świata.

Edukacja zdjęcie utworzone przez freepik - pl.freepik.com